غار زینگان (zinegan) يا تنگه زينگان در استان ايلام واقع شده است( برگرفته از وبلاگ ایران رابگردیم )

اين غار در اصل يك غار نيست بلكه يك تنگه است كه به اشتباه در منطقه به عنوان غار شهرت يافته است. دو سر مسير باز است و هيچ شباهتي به غار در آن ديده نمي شود! در اطلاعات سازمان ميراث فرهنگي و گردشگری ايلام نيز غار زينگان به عنوان يك غار روباز معرفي شده است كه به نظر نمي آيد عنوان درستي باشد...

مسير دسترسي به غار زينگان بدين ترتيب است كه بايد از از شهر ايلام به صالح آباد واقع در ۵۰ كيلومتري غرب ايلام سفر کنید. اين غار در صالح آباد كاملا شناخته شده است و تابلويي در نزديكي امامزاده صالح مسير را نشان مي دهد.

از درون صالح آباد تا ورودي تنگه زينگان حدود ۵ كيلومتر جاده خاكي نه چندان مناسب براي ماشين هاي سواري وجود دارد كه عبور از این جاده خاکی نزديك به ۴۰ دقيقه زمان نياز دارد.

شناخته شده بودن اين تنگه در ميان اهالي منطقه نكته جالبي بود كه خوشبختانه با وجود استفاده از اين تنگه به عنوان تفرجگاه هنوز بكر بودن آن احساس مي شود...

درون تنگه و در تمام طول مسير آب زلالي جاري است و در بيشتر قسمت ها بايد از درون آب عبور كني...

پيمايش كامل مسير مساوي است با خيس شدن بيشتر قسمت هاي بدن...
مسير در قسمت هايي بسيار تنگ مي شود و به سختي مي توان از آن عبور كرد...

طول تنگه زینگان به گفته يكي از اهالي منطقه حدود ۶ كيلومتر است كه البته در جاهايي از آن كاملا باز مي شود...

هواي درون تنگه بسيار خنك و مطبوع مي باشد و به همين دليل به آن "غار بهشت" نيز مي گويند...

گشایش مسیرهای جدید روی دیواره های تنگه زینگان(!)...

بهترين زمان براي پيمايش غار زينگان بهار و تابستان مي باشد...

آبچك هاي طبيعي در طول تنگه طراوت خاصي بخشيده است...

ما با توجه به زمانی که داشتیم نیمی از مسیر را پیمایش کردیم...

در این حرکت ۲ ساعته با دو آبشار ۳ تا ۴ متری در مسیر مواجه شدیم که برای ادامه مسیر مجبور به عبور از آن ها بودیم...
در اين منطقه علاوه بر تنگه اصلي كه به دليل جاري بودن آب درون آن شهرت بيشتري يافته است، تنگه هاي زيبا به وفور ديده مي شود كه هر يك انسان را به درون دنياي اعجاب آور خود مي كشاند...

سفر به ایلام یکی از زیباترین سفرهای ما بود. مردمانی عاشق طبیعت و مهمان نواز شیرینی سفر را دو چندان کردند. ایلامی ها رسمی دارند که بر اساس آن دو هفته ی اول فروردین ماه را به آغوش طبیعت می روند و با برپایی چادر در کوه و دشت، بهار را در دل کوهستان شروع می کنند.