تپه هاي گرگان زيرتيغ ساخت وساز هزار پيچ ،مسکوني شود
به گزارش مهر از گرگان ، شش هزار عضو هشت شرکت تعاوني منطقه هزار پيچ برغم دريافت مجوزهاي لازم براي داشتن سرپناه مناسب 27 سال براي رفع مشکلات فراروي در انتظار هستند.
تغيير کاربري اراضي و ساخت ساز در تپه هزار پيچ گرگان به قصه پرغصه مسئولان شهري گرگان مبدل شده و تصميم گيري براي رفع مشکل اين منطقه را تاحدي سخت کرده است و تعيين تکليف در زمينه تپه هزار پيچ را با در هاله اي از ابهام قرار داده است.
تصويب مصوبه اي مبني بر تغيير کاربري در تپه هزار پيچ در سال جاري در شوراي شهر گرگان، موجب واکنش طبيعت دوستان و دوستداران محيط زيست شد و علاوه بر اين برخي از اعضاي شوراي شهر نيز با تصويب اين مصوبه مخالفت کردند.
تعيين تکليف براي تغيير کاربري اراضي تپه هزار پيچ و ساخت و ساز در آن به بررسي در کميسيون ماده 5 موکول شد و با گذشت چند ماه از تصويب مصوبه اوليه شوراي شهر گرگان، اظهار نظرهاي مختلفي درباره تغيير کاربري و يا حفظ وضعيت موجود تپه هزار پيچ مطرح است.
درحال حاضر حدود هزار و 200 عضو اصلي شرکتهاي تعاوني مسکن با شش هزار نفر که از 27 سال گذشته در منطقه هزار پيچ براي تهيه مسکن زمين خريداري کرده اند، منتظر تصميم مسئولان امر براي رفع مشکلات فراروي هستند.
اکنون مسئله هزار پيچ به يکي از مسائل اساسي فراروي مسئولان شهري گرگان از جمله شوراي شهر مبدل شده تا جايي که عضو شوراي شهر گرگان، خواستار اتخاذ تدابير لازم در کارگروه فني کميسيون ماده 5 براي رفع مشکلات اين منطقه شد.
قانونمندي جرم تعاوني هاي هزار پيچ
علي کلاتي در نطق صحن علني شوراي شهر گرگان افزود: جرم شرکت هاي تعاوني مسکن که در منطقه «هزار پيچ» ، زمين خريداري کرده اند ، فقط رعايت قوانين و مقررات بوده که خواسته اند از اين طريق صاحب سرپناهي شوند اما بعضي از اين عزيزان به علت دوگانه برخورد کردن بعضي از مسئولين امر آرزوي خود را غيرقابل دسترس مي بينند.
وي اظهار داشت: با توجه به مطالب مندرج در هفته نامهها و وبلاگ ها و ايراد سخنراني بعضي به اصطلاح صاحبنظران در جلسات مختلف رسمي و غير رسمي در خصوص اراضي «هزار پيچ» ، بنده را مکلف کرده علاوه بر نطق پيش از دستور قبلي ، پاسخي منطقي براي تبيين واقعيتها و درک دقيقتر مشکلات اعم از نيازمندي هاي شهر و شهروندان ، مسائل فني ساختوساز ، مشکلات شهرداري و از همه مهمتر دفاع از مظلوميت و ظلمي که به هزار و 200 عضو شرکت هاي تعاوني مسکن با جمعيتي تقريبي 5 تا 6 هزار نفر رفته ، بيان کنم.
کلاتي بيان داشت: سرنوشت و انتظار 27 ساله بيش از 5 تا 6 هزار انسان چشم براه که متاسفانه تعداد قابل توجهي از اين جمع در قيد حيات نيستند و پرچم ادامه دويدن و انتظار را به دست وارثان خود دادهاند کماکان مشخص نيست.
وي خاطرنشان کرد: بنابراين لازم ميبينم به اين موضوع اشاره کنم که اهل قلم و داستان نويسان معتقد هستند که يک نويسنده زماني مي تواند سوز درد بريدن دست کشاورز را در زمان دروي شالي يا گندم بوسيله داس، قلم بزند که خود داس را برداشته و دست خود را بريده و درد را از درون احساس کند تا بتواند از روي صداقت يک رمان واقعي را قلم بزند.
اين عضو شوراي شهر گرگان بيان داشت: روايت هزار پيچ در هزارپيچ که دست بر قضا اسم با مسمايي هم دارد ، دقيق و بسيار مناسب انتخاب و روي اين منطقه نهاده شده ، از اين حقيقت برخوردار است، کسي که در اين جمع 1200 عضو نباشد نمي تواند به يک معنا درد انتظــار 27 ساله را درک کنند.
وي با طرح اين پرسش که آيا اين 1200 نفر جزو شهروندان ما هستند؟ ، افزود: اين افراد چه حقي داشتند بيايند در اراضي هزار پيچ که خاک لسي دارد، زمين بخرند!، ميخواستند بروند و از تپه هايي که خاک بهتري دارد مثل سوپر سحر، دادگستري، تپههاي امامرضا ، کوي مسئولين و... و يا تپههاي ديگر شهر که مشرف به گلشهر است زمين خريداري کنند.
علي کلاتي گفت: اعضاي تعاونيها حتما اشتباه کردند و در زمين هايي که از شيب طبيعي ملايم برخوردار است، زمين خريدند و اين امر بعضي از مهندسين ما را با مشکل مواجه کرده و قادر نيستند براي ساخت و ساز آن برنامه ريزي کنند و اين شرکت ها بايد در ارتفاعات سوپر سحر و تپههاي صدا و سيما و... که داراي شيبهاي تند هستند، بايد زمين ميخريدند که براي ساخت و ساز آن حداقل 20 متري خاک برداري کنند تا عدهايي هم بازدن ديوارهاي آن به نوايي برسند.
تپه هاي گرگان ساخت و ساز شده اند
وي افزود: براي چه شما 1200 نفر 27 سال پيش فکر نکرديد که امروز شهر گرگان اين همه دلسوز دارد و فقط هزارپيچ را مثل جان خود دوست دارند و حاضر نيستند در اين منطقه خانههاي مسکوني احداث شود، آن هم فقط در اين منطقه نه ساير تپههاي مشرف به شهر، زيرا خاکش به قول بعضي از عزيزان شل است و فقط برابر مطالعات مشاورين و متخصصين همين دلسوختگان به درد ساخت هتل متل چرخ و فلک 60 متري و استخرها بزرگ و... ميخورد.
عضو شوراي شهر گرگان اظهار داشت: واقعا چه پاسخي به اين استدلالهاي ارائه شده از طرف کساني که خود را اهل فن مي دانند بايد داد، آيا در خصوص ساير تپههاي مشرف به شهر هم همين نظر را دارند؟ آيا نظريهها پشتوانه علمي و فني و توسعهايي را در بر دارد؟ آيا واقعا با پيشرفت علم و فن و تکنولوژي و ابزارهاي کار... اينگونه اظهار نظرهاي غير کارشناسي و غيرمسئولانه نسبت به شهر و برنامههاي توسعه شهري و مشکلات شهروندان نبايد مورد بررسي دقيقتر قرار گيرد و دستو دامن شهر و کانون مهندسين و... از وجود اينگونه نظريهپردازان کوته بين و کوته نظر پاک شود.
کلاتي متذکر شد: آيا اين عزيزان دلسوخته تاملي داشتهاند و انگيزه موافقت شوراي شهر و شهرداري را درک کرده اند که اينگونه خود را دلسوزتر از شهرداري و شوراي شهر براي هزار پيـــچ مي دانند و يا اينکه اساسا تعريف پروژه در سطح ملي را خوب درک نميکنند يا نسبت به استطاعت مالي و بودجه شهرداري خودرا به بي اطلاعي ميزنند، چطور شهرداري ميتواند 8 سال کل فعاليت هاي عمراني خود را قطع کند و هر سال بخشي از املاک متعلق به اين تعاونيها را بخرد و الباقي اراضي را هم که بودجه ندارد و متعلق به اشخاص حقيقي است از آنان به صورت هبه دريافت کند؟!
وي با بيان اينکه اعضاي شوراي اسلامي شهر گرگان و شهرداري در کنار مهندسان و ديگر مسئولان استان تمام همت خود را بکار بستند و از اين پتانسيل که تنها پتانسيل باقي مانده به عنوان يک قطب گردشگري براي گرگان است حمايت و حراست کردند ، افزود: در حاليکه ايـن اقدام در حد شورا و شهرداري نيست اما سهم ديگران دراجراي اين پروژه ملي کجاست و پاسخگوي اين جمعيت 5 تا 6 هزار نفري کيست؟ مگر اينها شهروندان ما و همشهريان شما نيستند.
وي افزود: وقتي شوراي شهر و شهرداري هيچ حرکت اجرايي و عملياتي از ساير دستگاه هاي ذيربط نمي بينند و همواره با آه و ناله جمع کثيري از اعضاء تعاوني هاي مستقر در اين منطقه 27 سال و هر سال نا اميد به حل مشکل به سال ديگر ، درخواست هاي منطقي و قانوني خود را با سعه صدر پيگيري کرده اند مواجه هستند چه مي توانند بکنند.
علي کلاتي با طرح اين پرسش که منطقه گردشگري را با چه هزينه اي مي توان حفظ کرد، بيان داشت: آيا با هزينه ي جان انسانها يا با هزينه گرفتن آسايش و آرامش از انسانهايي که بيش از 27 سال چشم انتظارند و تاکنون از همه مسئولان از استانداران گرفته تا فرمانداران و... جز تصـويب طرح ها و... چيز ديگري عايد آنها نشده ، مي توان منطقه گردشگري را حفظ کرد.
وي خاطرنشان کرد: امروز ديگر نقاط شهري که از آن ذکر نام شد اگر چشم اندازي بهتر از «هزارپيچ» نداشته باشد بدتر هم ندارد چطور بعضي از مهندسين از ساخت و ساز در اين تپه ها مشرف به شهر اعتراض نمي کنند و با اشتياق و هزينه هاي گزاف طراحي مي کنند و نظارت بر خاک اين مناطق چه پايداري بهتر از هزارپيچ دارد و اين تناقض در گفتار و عمل در جهت جزء يک اظهار وجود و نقشه هاي گسل در شهر گرگان از مسير شرق و غرب از منطقه قلعه حسن به طور ضعيف شروع و چين خوردگي هاي آن به سمت جنوب منطقه ناهارخوران و زيارت افـزايش مي يابـد، در حالي که بعضي از اين مهندسين بيشترين حجم ساخت و ساز را در اين منطقه دارند و يا نظارت مي کنند و حتي از ساخت و ساز در شيب هاي بسيار تند زيارت هم دريغ نمي کنند.
وي به بحث ترافيک در منطقه هزار پيچ اشاره و اضافه کرد: آيا منطقه هزار پيچ از منطقه ناهارخوران ، النگ دره پرترافيک تر است يا از محل فعلي استقرار سازمان نظام مهندسي که فاقد پارکينگ و پايان کار است، ترافيک آن کمتر است؟
وي عنوان کرد: آيا هزينه آن خيابانهاي 30 متري ضلع شرق گلشهر ، 25 متري شهريور بيشتر است و آيا ساخت و ساز بنا در منطقه هزار پيچ، خطرش به لحاظ زيست محيطي از اراضي ضلع جنوب شهر گرگان بيشتر است و آيا هزينه انتقال تاسيسات از انتقال تاسيسات در تپه هاي داخل شهر مثل سوپر سحر، دادگستري، صداوسيما، امام رضا (ع) و... بيشتر است.
علي کلاتي افزود: بعضي از تعاوني هاي منطقه «هزارپيچ» نه تنها اينکه موافقت کميسيون ماده 5 را دارند بلکه پروانه ساختماني نيز اخذ کرده اند و آماده سازي هم انجام داده اند.
عضو شوراي شهر گرگان، خواهان رفع مشکل تعاوني هاي منطقه هزار پيچ شد و گفت: اگر مسئولان اين حجم از مراجعات را از طرف اين شهروندان به محل هاي کارشان داشتند زودتر از شورا و شهرداري در خصوص پيشنهاد و تغيير کاربري بخشي از اراضي هزارپيچ دست بکار مي شدند.
وي گفت: در اين گير و دار اصحاب جرايد هم خيالشان راحت باشد چون ديگر هزارپيچ يک گام تا ورطه ساخت و ساز پيش نمي رود، بلکـــه ايــن شهروندان هستند که با جمعيتي بالغ بر شش هزار نفر که اغلب با 27 سال انتظار ، يک گام تا نابودي پيش مي روند و در پيچ و تاب باقي مي مانند و با اين وعده هاي توخالي ، طنابي بر گردن هزار پيچ نيست بلکه بر گردن اعضاي هشت تعاوني است که چوب قانونمندي خود را مي خورند که با مجوز مسئولين وقت اين اراضي را به اميد سرپناه دار شدن خريداري کرده اند و بيش از 27 سال صبورانه و با اميد به حل مشکل خود به انتظار نشسته اند به اميد روزي که همواره واقعيتها را به احساس و مدينه فاضله ترجيح دهيم.
کاش در چنين مواقعي بودجه اي سوي دولت به برخي شهرستانها پرداخت مي شد تا شهرداري مجبور نبود براي حل مشکلات مردم از منابع طبيعي بگذرد و حال نيز تا دير نشده بهتر است فکري اساسي در اين زمينه از سوي مسئولان کشوري انديشيده شود.